وسوسه ی سیب

قبل از شروع زمین

پیش از پیدایش اب و خاک

خدا

    با دست های خودش

خنده را آفرید

بعد بی هیچ تاملی

                         تبسم کرد

و داستان زمین

                 اینچنین

                           با تبسم آغاز شد

سالها بعد

خدا با دستان خودش

خطی روی شانه ی زمین کشید

و قرن ها بعد

تو از همان خط تازه شروع شدی

از میان دستان خدا

خطی صاف و ساده

                         رسیده تا اینجا

                                            تا همیشگی شعر و رویا

من هم سالهای سال

به همین خط خیره شدم

با همین خط

                خط خطی شدم

هرچه راه می رفتم

                نمی توانستم به راه برسم

ماه همیشه بالای سرم بود

و هرچه راه می رفتم

به ماه نمی رسیدم

ماه

    این راه صاف و ساده

                                که از میان چشمان خدا

                                                                رسیده بود تا خود اینجا

و من

مثل یک خط

                        خمیده

                                 خسته

دور تازگی چشمانت دایره می شدم

و سالی سه صد و شصت و پنچ طراوت

گرد گیسوانت تازه می شدم

thumb_HM-20138682616706589321412432704.4042

شایدهمان خط صاف و ساده ای باشی

 که آن خطاط

                     – چون پیامبری –

مرا به رسالت خواندنش

                                مبعوث کرده است

***

شبی ، بی شک ، با شائبه

چون چوپانی

                 دل در گروه چراگاه

به راه شدم

                به ماه شدم

و ناگاه تو

چون وحی شکوهمند سر رسیدی

روبرویم، بالای سرم، پشت سر همه ی صداهایم ایستادی

و بعد با همه ی فرشتگی ات به من گفتی:

بخوان، مرا بخوان!

و من

بی هیچ تاملی وارد متن چشمانت شدم

و تو را

         بی درنگ

                       خط به خط

                                         خواندم

تو همان لبخندی نخستینه ای

که خداوندی خدا

آنرا

پیش از پیدایش آب و خاک

و قبل از اقامت افلاک

                       آفرید.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*