در آغوش گرفتن ِ مرگ

در این سالهای خون و خیانت، هر روزه تعداد زیادی در حملات خودمرداران طالب شهید می شوند. مردم عادی، سربازان جان بر کف ارتش، نیروهای فداکار پولیس و آدم های کاملا عادی و بیطرف و بی غرض هر روزه جان و جهان شان با خاک و خون یکسان می شود. در میان این همه شهید، بعضی های شان یک قد و قامت بلندتر از دیگران ایستاده اند، بعضی های شان شهید ترند. تا نام شان بر زبانت جاری می شود، ناخودآگاه اشکت جاری شود، ناخود آگاه حس احترامی سراسر وجودت را فرا می گیرد، ناخودگاه زبانت در بیان حادثه ی شهادتش لال می شود، نمی دانی که مرگش را چگونه شرح دهی، گویا مرگش شعری است که برای معنا کردن هر کسی به شکلی آنرا می خواند و از خوانش خود لذت می برد.

 

سید بسام پاچا

یکی از این چهره های برجسته و شکوهمند، یکی از این شهیدانی که از دیگر شهیدان شهیدتر است، سید بسام پاچاست. بسام یکی از فرماندهان پولیس حوزه ی چهارم کابل، کارشناس (لیسانس) علوم سیاسی از کابل و کارشناس ارشد (فوق لیسانس) رشته ی نظامی از ترکیه بود.

بسام در حمله ی انتحاری (خودمرداری) روز پنجشنبه در چهارراهی لب جر خیرخانه شهید شد. شیوه ی شهید شدن بسام اما بسیار شکوهمندانه است. حتی نوشتن از مرگ او معنای مرگ را شکوهمند می سازد، حتی فکر کردن به حادثه ی مرگ او، حادثه ی مرگ را حماسی می سازد. بسام در یک لحظه فردی را که قصد خود مرداری داشت شناسایی می کند. گویا در چنین حالتی هیچ راهی برای بسام نبوده تا جان مردم را حفظ کند، در یک لحظه تصمیم می گیرد تا با دادن جان خود، از جان آدم های بیگناه پاسداری کند. بسام فرد انتحاری را در آغوش می گیرد و درست در همان لحظه انفجار صورت می گیرد و تن جوان و قامت رشید این سرباز فداکار پاره پاره می شود.

در زمانه ای که سران کشور بر سر تقسیم سرمایه های ملی و کمک های باد آورده ی خارجی حاضرند همدیگر را خام خام بخورند، در زمانه ای که فاشیست های بی آذرم حتی زبان و فرهنگ مردم را هدف قرار داده و دست به خود مرداری فرهنگی می زنند، در زمانه ای که همه چیز و همه کس را زنگ زده است، مردی از جنس ابر و باران، شکوهمندانه مرگ را در آغوش گرفت تا زندگی را معنا کند، تا بگوید که هنوز عشق و عاشقی نمرده است و هنوز روح مردمی و مردانگی در سرزمین مولانا و رابعه زنده است.

بسام به سادگی مرگ را در آغوش گرفت تا سیاست و فلسفه سالهای سال در حسرت و حیرت این کار شگفت او بنویسند و بگویند و راز شکوهمند زندگی او را برای نسل های بعدی باز گو کنند.

سید بسام عزیز،  زنده باد نام بلندت، همیشگی باد یاد و خاطره ی شکوهمندت.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*